ျမန္မာ ေဆးက်မ္း မ်ားအလိုအရ လင္းေလ သည္စူး႐ွ ေသာ အနံ႕ ႐ွိ၏။ ခါး၍ စပ္ဖ်ဥ္းဖ်ဥ္း အရသာ ႐ွိ၏။ ႏူးညံ့စြာ ၀မ္းသက္ ေစ၍ ဆီး႐ႊင္ေစ၏။ လည္ေခ်ာင္း ကို အက်ိဳးျပဳ၏။ အညစ္ အေၾကးႏွင့္ ဆီးကုိ သန္႕႐ွင္းေအာင္ ျပဳတတ္၏။
၁။ လင္းေလ အႀကီး ႏွင့္ အငယ္ ႐ွိသည့္ အနက္ ေဆးသံုး အျဖစ္ အႀကီးကို သံုး၏။ လင္းေလ အျမစ္ကုိ က်ိဳေသာက္ပါက အဖ်ားေရာဂါ၊ ေခ်ာင္းဆိုး ေရာဂါ ႏွင့္ အဆိပ္ ျဖစ္ျခင္း မ်ား ေပ်ာက္၏။
၂။ လင္းေလကို ကၽြမ္းေအာင္ ဖုတ္၍ ဆီျဖင့္ ေရာလိမ္းက ကေလးမ်ား ၀မ္းနာ၊ ၀မ္းေရာင္ ေပ်ာက္၏။
၃။ လင္းေလကို သီဟုိဠ္ သရက္ေစ့ အဆီျဖင့္ ေရာလိမ္း ပါက အဆစ္ေရာင္ျခင္း ၊ အေၾကာထံုး ျခင္း ေပ်ာက္၏။
၄။ လင္းေလ ေဆးေျခာက္ႏွင့္ စမုန္ျဖဴ တုိ႕ကို ဆတူ ေရာ၍ အတြင္းလိပ္ေခါင္း သို႕ မႈိင္းတိုက္ေပး လွ်င္ လိပ္ေခါင္း ျမင္းသ႐ိုက္ ေရာဂါ ေပ်ာက္၏။
၅။ လင္းေလမႈန္႕ ကို ႏြားႏို႕ ခပ္ေႏြးေႏြး ျဖင့္ ေသာက္လွ်င္ လည္ေခ်ာင္းနာ ျခင္း ေပ်ာက္၏။
၆။ လင္းေလကို ေဆးခါးႀကီး ႏွင့္ ေရာစပ္၍ အဖ်ား ေရာဂါ က်ေဆး အျဖစ္ သံုး၏။
၇။ သူငယ္မ်ား သန္ထေသာ္ လင္းေလကို သတ္ၿပီးသား ႐ွိန္းခိုႏွင့္ ဆတူ ေရာ၍ တုိက္လွ်င္ ၀မ္းတြင္း႐ွိ သန္ေကာင္မ်ား က်ဆင္း လာ၏။
၈။ လင္းေလမႈန္႕ ႏွင့္ ခ်င္းေျခာက္မႈန္႕ ကို ဆတူ ယူ၍ ပ်ားရည္ႏွင့္ ေရာေသာက္ေသာ္ ႏႈတ္ခမ္း၊ ေမး၊ ပါးေစာင္း႐ြဲ႕ ျခင္း ေပ်ာက္၏။
၉။ ၀က္႐ူးနာ ႏွင့္ စိတ္ေနာက္ ေရာဂါ အတြက္ လင္းေနမႈန္႕ ကို ပ်ားရည္ႏွင့္ ေရာ၍ လ်က္ေပးရ၏။
က်န္းမာရႊင္လန္းၾကပါေစ။
လြမ္းငယ္(တိုင္းရင္းေဆးနည္းမွတ္စုမ်ား)
11း20pm 29 .March.2014
No comments:
Post a Comment